هاجت المحبّة فى قلوبهم ، و ينادون عند ذلك : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . ترجمه : يعنى فرمود حضرت صادق ص كه : دوست در راه خدا ، دوست خداست ، و محبوب در راه خدا ، حبيب الهى است ؛ زيرا كه هر دو ، دوست نمىگيرند يكديگر را مگر در راه خدا ؛ فرموده حضرت پيغمبر خدا كه : « مرد با آن است كه دوست مىدارد » ؛ پس كسى كه دوست دارد بنده‌اى را در راه خدا ، پس دوست داشته خدا را ؛ و دوست نمىدارد خدا را جز آن كسى كه خدا او را دوست داشته . فرمود حضرت پيغمبر خدا : « بهترين مردم ، بعد از پيغمبران - در دنيا و آخرت - در نزد خدا ، دوستداران همديگرند در راه خدا » ؛ و هر دوستى كه از علّتى و غرضى باشد ، باعث مىشود عداوت را مگر اين دو دوستى ؛ و اين‌ها از يك چشمه‌اند ؛ زياد مىشوند دايم و كم نمىشوند . فرموده خداى تعالى : « دوستان ، در روز محشر ، دشمن يكديگر شوند مگر پرهيزكاران » ؛ زيرا كه اساس دوستى ، برى شدن است از غير محبوب . و فرمود حضرت امير مؤمنان ص : « بهترين چيز و لذيذترين آن در جنّت ، دوستى خدا و دوستى است در خدا ، و ثنا كردن خداست » ؛ فرمود خداى عزّ و جلّ كه : « آخر دعوى اهل بهشت ، اين است كه مىگويند : حمد ، مر خدا راست كه پروردگار جهانيان است » ؛ و اين ، براى آن است كه ايشان چون ديدند آن چيزى را كه در بهشت است از نعمت‌ها ، حركت مىكند محبّت در دل ايشان ، و [ ندا مىكنند ] در اين وقت كه : « حمد ، مر خدا راست كه پروردگار جهانيان است » . * * *